Aidiyet, en zor hissedilen duygudur. Bir yere, bir zamana, bir çağa ve herhangi bir maddeye aidiyet duyulmaz. Ait hissetme tamamen ruh bağı ile alakalıdır.
üzülmek ve daha fazla üzülmek
bunu bedenen yaşıyorum genelde. neden bu ülkede doğdum neden insan olarak doğdum da karınca olarak bu dünyada var olmadım. ölüm ve ölüm sonrasında son ana kafar bu kadar sahip çıktığımız beden nasıl çürüyüp yok olacaksa ruhen de henüz çözümleyemediğim şekilde bir yok oluş durumu söz konusu diye düşünüyorum. ne bu bedene ne bu eve ne bu coğrafyaya ait olduğumu hissedemiyorum asla
Ait olamamak değil de, ait hissetmeye çalışmaktır belki de sorun. Sonuçta aksini var ettiğiniz şeyden sorumlusunuz.
ait olduğumuzu sandığımız yerleri bir başkasının doldurma hızını gördükçe, hissizleştik ve durum bu. bir daha da hiçbir yere ait olamadık.
Yahudi içgüdüsüdür. Bende var.
Azıcık günümüz insanlarının ilgilenmediği şeyler ile ilgileniyorsanız bir de sizi de dışlayarak daha kötü duruma getirilecek olay (her gün yaşıyorum thx)
dünya vatandaşlığı zihniyetini benimserseniz gittiğiniz her yerde dünyaya ait hissederek bu sorundan kurtulabilirsiniz.
10-15 sene önce üniversitedeyken bir arkadaşım derste görmüş ve bizi "anomik" olarak nitelemişti. o gün bugündür böyle hissederim ama bundan kurtulan büyümüş demektir.
Kendimi bildimbileli Muzdarip olduğum ve Sürpriz tayinle beraber yeniden hatırladığım durumdur. Günter Grass' ın bununla ilgili güzel bir sözü de vardır: Benim her yere gidesim var ama hiç bir yerden dönesim yok, der Alman yazar.