bir keresinde peşimi bırakmayan ürün satan çingene ablayı taşşak geçerek çıldırtmıştım. karı allah bin belanı versin ağma ol diyerek gitti. bu ağma ol kısmını en az 5 kere tekrarladı. o an arkadaşımla gülüp geçmiştik ama artık en büyük korkum kör olmak. bu arada hayatımda geçtiğim en iyi taşşak olabilir o gün geçtiğim taşşak.
(*)
(bkz:people pleasercılık)
Metroda sishane cikislarini bazen karıştırıyorum, metrodan cikmadan iki tane çocuğa yol sordum, “istiklal caddesine buradan mi cikiliyor” dedim. Çocuğun birisi diğerine kafasıyla işaret yaptı “ kızı bırakalım öyle donelim” dedi. (Liselilerdi tahminimce) Beraber yürümeye başladık. Sadece çıkışları sormuştum , çocuğun artistliği bozulmasın diye ; yolu bildiğimi söyleyemedim. Galata’ ya kadar beraber yürüdük. “Yeni mi taşındın “ dedi, “evet “ dedim.