insan neden dini inanç sahibidir

herhangi bir dine inanıyorsanız neden inanıyorsunuz ya da inanmıyorsanız neden inanmıyorsunuz?

önden ben başlayayımm: açıkçası dinler bana biraz daha eski dönemlerde toplumsal düzeni korumak amacıyla yasalaştırılmış halk hikayeleri gibi geliyor, fikrim bu yönde, tanrının varlığını ya da yokluğunu bilemeyeceğimizi düşünüyorum eğer tanrı bu kadar mükemmel bir varlıksa insan aklı bunu kavrayabilecek kadar kudretli bir şey değildir kanımca.

saygılar.

İnsanın idrak ettiği "tanrı" Kavramı ile gerçekte var olan "tanrı" birbirinden farklıdır.

Din Vahiy, saf buyruk anlamına gelir. Din, bizim anladığımızdır. Vahiyden anlaşılan her şey din olur.
Kültürel öğrenmeler, yaşadığın coğrafya = din
Kültür ise genetiğe işler. Din, kültürden bağımsız değildir. Kavramlar kültüreldir.

Farklı din geleneklerini incelediğinizde, o dini yorumlayan insanların tarihi ile karşılaşırsınız. Her dinde ayrılık kaçınılmazdır.

İlahi olarak gelen (?) dinlerden ziyade şifahi olarak olan dinler öncelik durumundadır.

kritik bir soru: bir din insana medeniyet sunar mı?

Her türlü sıkıntıya, acıya, korkuya, zorluğa karşı sığındığım kapı. İç huzuru bulduğum kapı. Bazen düşündükçe içinde kayboluyorum, varlığı yokluğu sorguluyorum ve fark ediyorum ki büyük bir mutsuzluk ve huzursuzluk içerisine giriyorum.

İşte bu yüzden bir dine inanıyorum. İnandığım kadar mutluyum.

Alt kesimin hayatını düzenleyebilmesi için şart olan kutsal biattır. (Alt kesim derken maddi durumla ilgili değil, zihin kafa yapısının gelişmişlik oranı, kendi kendini yönlendiremeyen ehlileştirilmeye ihtiyacı olan insan grubu)

Üst kesimin de zihnini daha fazla terbiye etmesi için. Mertebe yükseltmesi için

Tanrının varlığını bilebilsek de neye benzediğini, amacının ne olduğunu, kaç tane olduğunu, neyi yapabilip neyi yapamadığını bilemeyiz; yani niteliğini veya niceliğini bilmemiz imkansız. Tanrı her şey olabilir, sandığımızdan çok farklı da olabilir. Onun ne olduğunu bilemesek de "ne olmadığını" bilmek mümkün. İbrahimi dinlerin hiçbirinin doğru olmadığını söyleyebilirim. Çünkü bu dinlerin hepsi insan odaklı, bu da insan uydurması olduklarını ele veriyor.

Örneğin Şamanizme inanmasam da onu kesin bir dille reddedemem çünkü akla yatkın öğütleri var ve insan odaklı değil, doğa odaklı bir inanış.

tamamen içten gelen bir şey lise döneminde kendi çapımda birazcık araştırmıştım sonra doğru yolda olduğuma karar verdim

İnsan güçsüz varlıktır. Ve bu evrende insanın aklının eremeyeceği konular var. İnsanlar bilmediği şeylerden korkar ve dinler sayesinde bilmedikleri, akıllarının ermediği şeyleri bir sebebe bağlarlar böylece içlerini rahatlatırlar. Bu yüzden bilim geliştikçe konularda soru işaretleri bilim sayesinde açıklandıkça dinler bitmeye doğru gidiyor.

Ben müslüman, hristiyan ya da yahudi olmayı çok isterdim. Eğer öyle olsaydım şu andan çok daha mutlu olacağıma eminim Ama şu an aklıma yatmıyor din işi ve bu eşikten bir kere geçince geri dönüşü yok. Ve şunu ekliyeyim benim çocukluğum dini yerlerde geçti.

Ben dinlerin asla yok olmasını istemiyorum. Özellikle dinlerin şükretme kısmı ya da sürekli iyi insan olmayı öğütlemesi gibi olumlu yanları var ve toplumları kontrol altında tutmak için dinlere ihtiyaç var.

Anadolu’nun çoğu müslüman ve ne boklar döndüğü ortada adamlar dinlerince günah olduğu halde neler yapıyor. Şimdi bir de onların Müslüman olmadığını düşünün bugün yaptıklarının 10 kat daha fazlasını yaparlar lut kavmine dönerler.

Ve son olarak gerçekten herhangi bir dinin var olmasını çok isterdim ben sonsuza kadar yanmaya ya da o dinin cezası neyse çekmeye kabulüm ama keşke olsaydı. Çünkü bu dünyada yapılan şeylerin karşılığının olmasını isterdim ama maalesef yok ne yaparsan yanına kar kalacak.

toplumun yaygın inandığı şeye inan geç çok sorgulama gerekte yok cumadan cumaya uğra vaazını dinle yaşa ve öl daha fazlasını kurcalamak abesle iştigalden bile boş bir iştir

çünkü kutsalı olmayan insanın ahlaki değerlerinin bir tabanı olamaz. ahlaki değerlere de toplum olabilmek için ihtiyacımız vardır.

toplum olmaya da hayatta kalabilmek için ihtiyacımız vardır. her ne kadar modern dünyanın bize sunduğu konforun tadını çıkarsak da insan doğaya karşı aciz bir yaratıktır. onun bütün gücü kendi türüyle iş birliği yapmasıdır.

gelin düşünelim;

1000 yıl önce iskandinavyada yaşıyorsunuz ve yanıbaşınıza yıldırım düşüyor. ne yapardınız? çok çok yüksek ihtimalle korkudan ne yapacağınızı bilemezdiniz, sonrakinin kafanıza düşmeyeceğinin garantisi yok çünkü. bilim desen o da yok.

daha sonra düşünüyorsunuz düşünüyorsunuz ve diyorsunuz ki tanrı odin bizi günahlarımızdan ötürü cezalandırıyor. ve bi bakmışsınız eskisi kadar korkmuyorsunuz. nedenini biliyorsunuz en azından çünkü.

inançlar da temelinde bahsettiğim durumu barındırır, aidiyet hissiyatı.