Çocukken 1-2 akraba aile büyükleri tarafından tacize uğradım. Muhtemelen hatirlamadigim zamanlarda da yaptılar. Bunun şokunu 20-21 yaşımda anca yeni yaşamaya başlayınca çevremde çok güvendiğim bir erkek bir kız arkadaşıma bu yaşadıklarımı zar zor anlatıp düzelmeye, üstesinden gelmeye, normalleştirmeye çalıştım. Çok uzun yıllar süren bu dostluklarım Onlar da bir süre sonra saçma sapan ne olduğunu anlamadığım sebep bile olmayan durumlardan dolayı beni yarak gibi ortada bırakınca felaket bir depresyona gömüldüm. Yine de o dönem koç üninin aslında arkeoloji öğrencileri için açtığı özel programına katılım hakkı kazandım. Konaklamali bir seydi. Gündüz doğru dürüst anlamadigim dilde yüksek lisans ogrencileriyle birlikte eğitimler görüp akşamları odama çekilip depresyondan geberiyordum. Bu amk pandemisi araya girmese iyi de toparlayip felaket iyi çalışmaya devam ediyordum da eve kapanınca anam sikildi tekrardan.