her gece yatmadan önce iletişim özürlüsü biri olmasaydım hayatım nasıl olurdu diye düşünüyorum.
karım içeride uyuyor, ben seni düşünüyorum. tam da dedikleri gibi, yanındaki ile yaşar, aklındakiyle ölürsün. tam da şimdi olduğu gibi.
erken yatarım, erken kalkarım. bugün sabah 5 gibi kalktım mesela ve şu an çok yorgunum, gözlerim uykulu ama uykuya dalamıyorum.
bugün gözleri görmeyen bir elemana denk geldim. bir şeyin sırasında bekliyordum ve o da bir tane kızdan yardım istemiş beni oraya götürür müsün diye. kız bu elemanı götürmeyi kabul etmiş ve sıranın sonunda olduğum için benim yanıma getirdi. gözüyle de bana işaret etti yardım et dercesine ve elemanı bırakıp gitti. ben de hemen elemanın omzuna dokundum o da zaten yardıma ihtiyacı olduğu için hemen "merhaba benim adım şu falan filan" dedi tanıştı benimle. sonra da "bana yardım eder misin doğru sırada mıyım falan" dedi ben de tabii dedim, yardım ederim. neyse sıraya soktum istediği şeyi aldı ama sonra onu orada bıraktım ve gittim. o sıra onunla uğraşmak istemedim ama bu kararımdan bu kadar pişman olabileceğimi düşünmemiştim. oradan ayrıldım ama uzaktan o elemanı seyrettim sürekli. ulan yüreğim parçalandı ama bir daha yanına gidemedim yardıma. ki gerçekten de yardıma ihtiyacı vardı. ve şimdi gözüme gram uyku girmiyor o anları düşünmekten. valla boğazım düğümleniyor.
neden orada zamanımı harcayıp biraz daha fazla yardımcı olmadım. neden böyle yaptım diye içim içimi yiyor. aslında yardım ettim ve daha fazlasını yapmak zorunda değildim ama daha fazlasını yapmadığım için pişmanlık yaşıyorum. bir de kendimi onun yerine koydum sürekli birilerine muhtaç olmak hatta hiç tanımadığın birilerine muhtaç olmak ne kadar zor bir şey. şimdi her gözümü kapattığımda aklıma o anlar geliyor. bari şuraya iç dökeyim dedim mk. bir daha böyle bir olayla karşılaşırsam bu sefer daha fazla yardım edicem. çünkü bir kere daha böyle bir vicdan azabı yaşamak istemiyorum.
bugün gözleri görmeyen bir elemana denk geldim. bir şeyin sırasında bekliyordum ve o da bir tane kızdan yardım istemiş beni oraya götürür müsün diye. kız bu elemanı götürmeyi kabul etmiş ve sıranın sonunda olduğum için benim yanıma getirdi. gözüyle de bana işaret etti yardım et dercesine ve elemanı bırakıp gitti. ben de hemen elemanın omzuna dokundum o da zaten yardıma ihtiyacı olduğu için hemen "merhaba benim adım şu falan filan" dedi tanıştı benimle. sonra da "bana yardım eder misin doğru sırada mıyım falan" dedi ben de tabii dedim, yardım ederim. neyse sıraya soktum istediği şeyi aldı ama sonra onu orada bıraktım ve gittim. o sıra onunla uğraşmak istemedim ama bu kararımdan bu kadar pişman olabileceğimi düşünmemiştim. oradan ayrıldım ama uzaktan o elemanı seyrettim sürekli. ulan yüreğim parçalandı ama bir daha yanına gidemedim yardıma. ki gerçekten de yardıma ihtiyacı vardı. ve şimdi gözüme gram uyku girmiyor o anları düşünmekten. valla boğazım düğümleniyor.
neden orada zamanımı harcayıp biraz daha fazla yardımcı olmadım. neden böyle yaptım diye içim içimi yiyor. aslında yardım ettim ve daha fazlasını yapmak zorunda değildim ama daha fazlasını yapmadığım için pişmanlık yaşıyorum. bir de kendimi onun yerine koydum sürekli birilerine muhtaç olmak hatta hiç tanımadığın birilerine muhtaç olmak ne kadar zor bir şey. şimdi her gözümü kapattığımda aklıma o anlar geliyor. bari şuraya iç dökeyim dedim mk. bir daha böyle bir olayla karşılaşırsam bu sefer daha fazla yardım edicem. çünkü bir kere daha böyle bir vicdan azabı yaşamak istemiyorum.
Hala beni abaza zannedenler var ama, 1 kitap dolduracak kadar seks hikayem birikti bile. Hatta, içinde öyle über hikayeler var ki, bazıları ağzınızı açık bırakacak.
46 yaşında bir karıyı siktim sırf memeleri güzel diye
O başka bu başka
Bir keresinde bir partide mesleği striptizci olan bir tanıdık karıya çok gıcık olmuştum. Adını çıkarmıştım. "ben buna kulüpte denk geldim götünden bağırsak kurtları geliyordu AQ medusasının" diye. 6 yıldır karıya Medusa diye sesleniyorlar.
Bir kitapta bir şiir okumuştum; "Bir buse için ölebilir Tanrının çılgın aşığı" diyordu bir dizesi. okuduğumda bu dizeyi anladığımı sanmıştım ama aslında anlamamışım. şimdi biliyorum.
yoğun bakımdan yeni uyanan 8.5/10luk güzellikteki kızı benle sevgili olduğuna inandırmaya çalıştığım için bir hastanenin ziyaretçiliğinde kara listeye alındım.