geçmiş dönem iş sahiplerinin oluşturduğu bir egodan kaynaklı otorite konumudur.
bu patronlara göre çalışan:
patronu görünce durup kendine çeki düzen vermelidir, onunla konuşmaya her zaman müsait olmalıdır, hürmet etmelidir, molalarını bile feda etmelidir. patron her şeye burnunu sokabilir; “çünkü otorite gereği” (!) ayrıca maaşı patron vermektedir(!)?
biir yanlışlık olduğunu, çalışanın da kendine ait bir hayatının olduğunu belirli bir mesai süresinin olduğunu “orada sadece kendi sorumluluğunu yapma” zorunluluğun olduğunu. kurallar çerçevesi içinde kendi isteği dışında ekstra bir hürmet göstermek zorunda olmadığını yeni nesil yöneticiliğin kavramınnn değiştiğin; onlara birilerinin söylemesi gerekiyor.
bu patronlara göre çalışan:
patronu görünce durup kendine çeki düzen vermelidir, onunla konuşmaya her zaman müsait olmalıdır, hürmet etmelidir, molalarını bile feda etmelidir. patron her şeye burnunu sokabilir; “çünkü otorite gereği” (!) ayrıca maaşı patron vermektedir(!)?
biir yanlışlık olduğunu, çalışanın da kendine ait bir hayatının olduğunu belirli bir mesai süresinin olduğunu “orada sadece kendi sorumluluğunu yapma” zorunluluğun olduğunu. kurallar çerçevesi içinde kendi isteği dışında ekstra bir hürmet göstermek zorunda olmadığını yeni nesil yöneticiliğin kavramınnn değiştiğin; onlara birilerinin söylemesi gerekiyor.