Uyanır uyanmaz yataktan fırladığım için muzdarip olmadığım durumdur. Vücut bir iki gün zorlandiktan sonra alışıyor. Telefonu salonda tutmak çözüm oluyor.
allahın belası bir durumdur.
çok uyuyan biri değilseniz sabahın 7’sinde gözleriniz fal taşı gibi açılır ama telefonla yok oraya da bakayım yok şunu da stalklayayım dedikçe bir bakmışsınız saat 9 olmuş. saati fark etmenle içinde tüm gün ara ara kendini hatırlatacak bir pişmanlık oluşur, günün puanı direkt -2 ile ilerler.
kurtulabilmek için ilk iş uyanır uyanmaz telefona bakmamayı hemen kalkıp yatağı toplamayı alışkanlık haline getirmektir ama bendeki bu irade ile başarılabilir mi bilemiyorum.