90’ların şarkılarının bugün beğenilmemesi – Kaplan Sözlük
90'lar müzikleri bana, döneminin ruhunu tam olarak yansıtıyor.
Yani o zamanki teknolojiyle o yapılabilirmiş en fazla.
Bazı şarkıların sözleri alelacele yazılmış, müzik de tam olarak o şekilde yapılmış gibi hissettiriyor.
Ama dönemin mistik havası şarkıların ruhuna kesinlikle işlemiş.
Bazı şarkılara baktığında sanat eseri resmen. Hani yapmaya kalksan bugün hiç yapamazsın.
Bazı şarkılarsa dım tıs dım tıs. O kadar.
bunun en büyük sebebi, o dönemin müzik kültüründe, güm güm güm vuran bas sistemi olması ve de ortamların tamamındaki müzik sistemlerinin de böyle düzenlenmiş olmasıdır. şarkılar da buna göre yapılıyordu.

yani, 90'larda bu şarkılar farklı çalıyordu ve kulaklara farklı geliyordu.

aynı şarkıları, günümüzün düz ayarlanmış sistemlerinden dinleyince, elbette kötü gelmeye başlıyor.

90'larda pop müzik, sürekli güm güm güm diye çalıyordu. öyle vurmalı çalıyorlardı ki, resmen kalbinizde hissediyordunuz.

mesela, bir gün çökmeyi hayal ettiğim, evdeki şahane müzik seti (her evde vardı neredeyse) de şarkıları böyle güm güm güm çalıyordu. hoparlörler de 1 metre falan tabii. dandik sistemler değil. üstünde cd bile yok. (ama plak sistemi var ki, plaklar geri döndüğü için, artık değerli sayılabilir.)

mesela, bugün esamesi okunmayan yonca evcimik şarkıları bile, güm güm güm diye çalıyordu. ve kulağa da hoş geliyordu.

bu müziklerin farklı çalınması ve farklı duyulması konusunda, the great gatsby filminde de, yönetmenin dönemin müziklerini "rap" gibi çalması vardır. o dönemde rap müziğin olmadığını söyleyenlere, yönetmen şunu söylüyordu:

"ama, o dönem bunları öyle çalıyorlardı ve kulaklar da böyle algılıyordu. dolayısıyla, o dönemdeki gibi duymak için, ben de bu şekilde düzenledim."

(not: bu film 1925'deki müzikten bahsediyor.)

(bkz:the great gatsby (film))