ahlak denilince hep aklıma ailemin ve çevre vs zorla kabul ettirmek istediği şeyler geliyor. sırf üniversite sınavında uzak bir yer yazma isteğim burdan geliyor. ben bana emir veren, ahlaklı olmayı öğretmeye çalışan! i̇nsanlardan oldum olası nefret etmişimdir. çevrem ne der diye hep korkmuşumdur. siktiğimin ilçesi baştan başa yürüsem 1,5 2 saat içinde yürünüyüor. neyse bunun konu ile alakası yok. pandemide sokağa çıkma yasağı olmadığı sürece hep yalnız kaldım zaten çekirdek aileden kayıp verince iyice yalnız kaldım ve düşünmek için çok vaktim oldu. ahlak denilen şeyin insandan insana göre değiştiğini farkettim. çünkü insana bağlı olan her şey insandan insana değişir(bana göre). sizin ahlak görüşünüz neler? bilmem ama benim budur.
Hayatını vaktinde yaşayamadıkça, insanda azalan duygudur.
topluma göre değişir. sabit bir ahlak yoktur. çıkar için yapıyorsan ahlaktan bahsedemezsin
göreceli kavramdır, kimine göre dedikodu yapmak kimine göre kırmızı yandığında durmamak kimine göre bacak arası kimine göre toplumsal normlar
Ne zaman ahlak üzerine bir şeyler görsem, ahlak satan en büyük ahlaksızdır lafı geliyor aklıma
ahlakı siktim öldü
Ahlak bireysel, etik toplumsal normlardan oluşur. Payda ortak olmadıkça da karşıtlıklar kaçınılmazdır.
Ahlak en büyük kötülüklerin anasıdır.
temelinde doğruluk ve iyi niyet vardır.
bir hamam böceğini öldürdüğünüzde kahraman, bir kelebeği öldürdüğünüzde katil ilan edilirsiniz. Ahlakın estetik standartları vardır...