kıvanç tatlıtuğ'un oynadığı bir diğer güzel özcan alper filmi.
hem bir hikaye anlatıyor, hem de "aşık kültürünü" anlatıyor. halk ozanlarının bugün bile hala var olduğunu suratımıza vuruyor. ve aslında onların kim olduğunu öğreniyoruz.
bu film sayesinde; yerinden yurdundan kopup, kendisini deliye vurup, köy köy sazıyla gezen; asla bir yere ait olamayan; hayatını böyle kazanan ve ömrünü böyle geçiren; sokak sanatçıları olduğunu öğreniyoruz. ve elbette, bazı köylerde de aşık olan ve aşklarını geride bırakan...
bu sebeple onlara "aşık" demişler. aşık olsa da, bir yerde durma şansı yok. oraya ait değil. aşık olduğu kadını geride bırakmak ve aşkıyla yanarken köy köy dolanmak zorunda.
anadolu'da sokak sanatçılarının ilk versiyonudur "aşıklar". film bize bunu öğretiyor.
kıvanç tatlıtuğ'a paralarının yeteceğini düşünmüyorum. olsa olsa, kıvanç tatlıtuğ bu projeyi beğendiği için oynamıştır. ve iyi de etmiş. böyle filmlerde olmak lazım
(bkz:özcan alper)
hem bir hikaye anlatıyor, hem de "aşık kültürünü" anlatıyor. halk ozanlarının bugün bile hala var olduğunu suratımıza vuruyor. ve aslında onların kim olduğunu öğreniyoruz.
bu film sayesinde; yerinden yurdundan kopup, kendisini deliye vurup, köy köy sazıyla gezen; asla bir yere ait olamayan; hayatını böyle kazanan ve ömrünü böyle geçiren; sokak sanatçıları olduğunu öğreniyoruz. ve elbette, bazı köylerde de aşık olan ve aşklarını geride bırakan...
bu sebeple onlara "aşık" demişler. aşık olsa da, bir yerde durma şansı yok. oraya ait değil. aşık olduğu kadını geride bırakmak ve aşkıyla yanarken köy köy dolanmak zorunda.
anadolu'da sokak sanatçılarının ilk versiyonudur "aşıklar". film bize bunu öğretiyor.
kıvanç tatlıtuğ'a paralarının yeteceğini düşünmüyorum. olsa olsa, kıvanç tatlıtuğ bu projeyi beğendiği için oynamıştır. ve iyi de etmiş. böyle filmlerde olmak lazım
(bkz:özcan alper)