Gördüğüm her şeyde bir anlam arıyorum. Bir çiftin el ele yürümesini, bir çocuğun gülümsemesini, bir kuşun uçuşunu... Ama aşkı bir türlü anlayamıyorum. Kadın, erkeğin parası için onunla evlenmiş olabilir. Erkek, kadının güzelliği için onunla evlenmiş olabilir. Tüm aşk ilişkileri çıkar üzerine kuruludur. Aşık olunca karşısındaki kişinin bir özelliğine, bir karakterine, bir dış görünüşüne aşık oluruz. Ama o özellik olmasa aşık olur muyduk? Bu soruyu kendine soran biri yavaş yavaş aşksız hayata dahil olmaya başlar. Aklına sorular gelir: Acaba ben bu durumda olmasaydım beni yine sever miydi? Acaba ben ondaki o özellikler olmasa ona aşık olur muydum? Gerçek aşk bence rasyonellikten uzaktır. Rasyonellik olmadan eş seçimi de mantıksızdır. İşin şansa kalmıştır. Ya hayatın zehir olur ya da umduğunu bulursun. Hayata bir kere geliyorsun. Bu seçimi şansa bırakmak ne kadar mantıklı?
Bu yüzden ideal adayı bulduktan sonra fazla düşünmeden evleneceksin yoksa işin içinden çıkılmaz, aşksız hayatınız olur. :)