i̇stenilen şeyin heves geçince gelmesi

hayatın ben bakarken soyunamaması üzüyor artık senelerdir birlikteyiz ve hala arkamı dönmemi bekliyor
telefonu arabaya bağlıcam bluetooth bağlanmadı gitti şarkı dinlemeyi çok istemiş hatta biraz da ondan arabaya binmiştim iki üç dakika zorladım sonra attım telefonu radyoyu açtım eve yaklaşırken baktım bağlanmış kendi kendine, bi şarkılıkta mesafe vardı
ama anlamı kalmadı artık moralim bozuldu
ben onun neden ben isterken olmadığını biliyorum, ama çözemiyorum konu tamamen duygusal🫰🏻

(bkz:çekim yasası)

başıma gelmedi

daha once deli gibi istedigin icin hevesin gecse bile o an kabul etmek zorundaymis gibi hissediyosun istememenin agirligi sucluluk psikolojisine sokuyo maalesef

çoğu maddiyatla ilgilidir.

örnek:
hakan altun ilk parası ile muz alıp yemiş doya doya.

bari temel heveslenmeleri çözebilsek bu ülkede

En azından gelmiş duruma ayak uydurmak lazım some things you can't undo

Fakir ülkelerde büyüyenlerin ortak geçmişidir.

hayatın, sen bakarken soyunamıyorum deme şekliymiş

i̇stenilen şeyin vazgeçilip , anlamını yitirip, pörsüdükten sonra gelmesi. zoraki ve donuk bir gülümsemeye buruk bir acıya sebep olur.

kendi kendini kandırırsın. içten içe, kendine vazgeçtiğini belli ettirmemek istersin.