İdam cezası, çok hassas bir olaydır. İşlerliğini doğru ve adil yürütebilmesi için kanunların çok hassas ve titizlikle işlenmesi gerekir.
Zaten kanunların hassas işlendiği bir düzende, (gerekli caydırıcı cezalar pratik olarak gerçekleştirilirse) idamı gerektirecek olayların oranı git gide düşer.
Fakat kanunların yetersiz kaldığı bir ülkede yasal idam çok tehlikelidir, adam kayırmanın ve iftiranın bol olduğu ülkede sonumu temin edebilirsiniz. Sapkınları serbest bırakan zihniyet bu defa da; sapkınları ak çıkarıp, temiz insanları idama mahkum edeceklerdir.
İdam gücü hükümetin halk üzerindeki yaptırımı da artacaktır. Sözde” Kendi canını korumak isteyen” halk hiç bir şeye sesini çıkarmamakta başlayacaktır. Arada protesto ve isyancılar da ölüme mahkum edilecektir.
gerilemeyin. İlerleyin.
İdam çağın gerisinde kaldı. Şeriattan bahsetmiyorum bile. Şeriat orijinalinde (ütopya, gerçekliği imkansıza yakın) adil bir yönetim biçimi olabilir, fakat adil ve güçlü bir otorite gerektirir. Geçmişteki mala ve güce bir noktaya kadar doymuş imparatorların bir kısmı benzer şekilde ülkeyi çekip çevirmiş olabilir. Fakat görmemiş ve lükse alışık olmayan bir insan böyle bir dünyaya girdiğinde ne olduğunu şaşırıyor, aklını yitiriyor. Şu an bu kadar gücü ve kararı bir insanın eline vermek doğru ve mümkün de değildir, o kadar donanımlı bir insan var mı? Varsa nerede? Bu sorumluluğu almak istiyor mu?
Üstelik korunacak mı?
Tek bir alan odaklı olmak yerine yapılabilecek en mantıklı şey;
- genel hayat toplum kurallarını düzenlemek.
-Bireysel ahlakı ve zihinleri toparlamak.
-Halkın haklarını bilmesi kendine değer vermesi, kendini kölelikten çıkarması
-okuma ve düşünme alışkanlığının yayılması.
Ahlak, kişilik ve kendini geliştirmenin para ile alakası
direk değildir. Birbiriyle bağlanamaz.
Zamana çağa ve insana uygun çözümleri daha mantıklı buluyorum.
Ülkenin yarısı potansiyel tehlike. Hangi birini öldüreceğiz???
Şu an İran’ın ne halde olduğunu izleyebilirsiniz.
Zaten kanunların hassas işlendiği bir düzende, (gerekli caydırıcı cezalar pratik olarak gerçekleştirilirse) idamı gerektirecek olayların oranı git gide düşer.
Fakat kanunların yetersiz kaldığı bir ülkede yasal idam çok tehlikelidir, adam kayırmanın ve iftiranın bol olduğu ülkede sonumu temin edebilirsiniz. Sapkınları serbest bırakan zihniyet bu defa da; sapkınları ak çıkarıp, temiz insanları idama mahkum edeceklerdir.
İdam gücü hükümetin halk üzerindeki yaptırımı da artacaktır. Sözde” Kendi canını korumak isteyen” halk hiç bir şeye sesini çıkarmamakta başlayacaktır. Arada protesto ve isyancılar da ölüme mahkum edilecektir.
gerilemeyin. İlerleyin.
İdam çağın gerisinde kaldı. Şeriattan bahsetmiyorum bile. Şeriat orijinalinde (ütopya, gerçekliği imkansıza yakın) adil bir yönetim biçimi olabilir, fakat adil ve güçlü bir otorite gerektirir. Geçmişteki mala ve güce bir noktaya kadar doymuş imparatorların bir kısmı benzer şekilde ülkeyi çekip çevirmiş olabilir. Fakat görmemiş ve lükse alışık olmayan bir insan böyle bir dünyaya girdiğinde ne olduğunu şaşırıyor, aklını yitiriyor. Şu an bu kadar gücü ve kararı bir insanın eline vermek doğru ve mümkün de değildir, o kadar donanımlı bir insan var mı? Varsa nerede? Bu sorumluluğu almak istiyor mu?
Üstelik korunacak mı?
Tek bir alan odaklı olmak yerine yapılabilecek en mantıklı şey;
- genel hayat toplum kurallarını düzenlemek.
-Bireysel ahlakı ve zihinleri toparlamak.
-Halkın haklarını bilmesi kendine değer vermesi, kendini kölelikten çıkarması
-okuma ve düşünme alışkanlığının yayılması.
Ahlak, kişilik ve kendini geliştirmenin para ile alakası
direk değildir. Birbiriyle bağlanamaz.
Zamana çağa ve insana uygun çözümleri daha mantıklı buluyorum.
Ülkenin yarısı potansiyel tehlike. Hangi birini öldüreceğiz???
Şu an İran’ın ne halde olduğunu izleyebilirsiniz.