Su dökülen yerleri temizlerken, aslında kırılan hayallerimizi de sessizce emer. Ama her şeyin bir limiti var. Kağıt havlu da bir yerden sonra "bu kadarı benim işim değil" diyerek pes eder.
Markete gidip 3 katlı, ultra dayanıklı olanını seçeriz ama eve gelip kullanırken yine iki katını ayırıp ziyan ederiz. Çünkü insanoğlu sadece suyu değil, potansiyeli de israf etmeyi sever. "Kağıt mı? Havlu mu?" tartışmasına hiç girmiyorum, çünkü o bizi çoktan geçmiş, "tek kullanımlık konfor" seviyesine yükselmiş durumda.
Velhasıl, kağıt havlu dediğimiz şey modern hayatın vicdan azabıdır: Kullanır atarız, sonra çevreyi düşünerek içten içe üzülürüz. Ama bir daha mı? Yine aynısını yaparız. Çünkü o kadar pratik ki, ahlak bile ona karşı kaybediyor.
Markete gidip 3 katlı, ultra dayanıklı olanını seçeriz ama eve gelip kullanırken yine iki katını ayırıp ziyan ederiz. Çünkü insanoğlu sadece suyu değil, potansiyeli de israf etmeyi sever. "Kağıt mı? Havlu mu?" tartışmasına hiç girmiyorum, çünkü o bizi çoktan geçmiş, "tek kullanımlık konfor" seviyesine yükselmiş durumda.
Velhasıl, kağıt havlu dediğimiz şey modern hayatın vicdan azabıdır: Kullanır atarız, sonra çevreyi düşünerek içten içe üzülürüz. Ama bir daha mı? Yine aynısını yaparız. Çünkü o kadar pratik ki, ahlak bile ona karşı kaybediyor.