telefonda papçi diye bir oyundan tanıştık. 2 ay beraber oynadık sonra bana kaçtı. o zaman anlamalıydım aq kızı 2 aydır telefonda tanıdığın adama güven olur mu diye? asıl enayilik bende öyle kızla evlenilir mi ammmmmk? kız delinin teki çıktı zaten depresyon falan filan sonra baktım benim kafamı düşürüyor ben de vurdum sümsüğü kafasına.
sonra ne mi oldu? kız ağlamaya başladı tabii, “sen de herkes gibisin” falan diyerek trip atıyor. ulan herkes gibi olsam seni zaten baştan sallamazdım ki? ama yok, bu kızın kafası başka çalışıyor. drama manyağı resmen. bir gün iyi, üç gün yok. bir gün “seni seviyorum,” ertesi gün “bunalımdayım, uzak dur.”
ben de hâlâ uğraşıyorum tabii, salak gibi. çünkü içimde bi umut, hani belki toparlar, belki düzelir diye. ama nerdeee... kız sanki sabote etmeye gelmiş ilişkiyi. kendi mutsuz, seni de peşinden çekiyor. ulan bir ara kendimden şüphe ettim, acaba ben mi problemliyim diye... ama yok. sonra bi gece gene ortadan kayboldu. mesaj yok, arama yok. ertesi gün “uyuyakalmışım.” ulan 17 saat mi uyunur?