kinyas ve kayra – Kaplan Sözlük

kinyas ve kayra

Hakan gündayın aforizmaları biraz bayıyor ama genel olarak sevdigim kitaplar arasindadir kendisi hakan günday okumaya devam etme niyetindeyseniz "daha"
Kitabını tavsiye ederim fransada ödül almış bir kitap filmide 2017 yılında filmide cikti bakmanizi oneririm
bir ara kitap yazmayı düşünmüştüm acaba benden ne çıkar diye. sonra kinyas ile kayra yayınlandığında hakan gündayın 23 yaşında olduğunu hatırladım. daha sonra da sikerler bundan iyisini yapamam zaten diyerek fikri çöpe attım.

benim adım kinyas. gün ağarıyor. başım ağrıyor. i̇smimi kendime ben verdim. bitmeyen bir öfke ve bitmeyen bir mutsuzluğun ifadesi. bütün insanlara kızgınım, yaşadıkları için. hayattan midem bulanıyor. ateşle oynarım. yeterince benzin ve karşımda oturan adamın ceketinin iç cebindeki çakmakla dünyayı yakabilirim. benim adım neron. geceleri çaldığım arabalarla gezerim. tokyo’da doğdum. i̇ki zenciye 3 gram kokain karşılığında bileklerimi kestirdim. sabah uyandığımda okyanus beni yıkadı. benim adım steve mcqueen. bütün bildiklerimi kusarak hayatta kalıyorum. david bowie’yi rüyamda gördüm. sabah bir gözüm yoktu. şiir yazdım. tam üç tane. birini rendeleyip makarna sosuma kattım. diğerini yakıp, küllerini kum saatine koydum. biraz zaman kazandım böylece. sonuncusunu ise şimdi yazdım. i̇şte geliyor:

sözlerimin sonunu duymadığın zaman
cümlelerimin sonunu duymadığın zaman
değiştiriyorum son kelimelerimi
değiştiriyorum sonumu.


kendimi ölümsüz olarak görüyorum. mekan ve zamandan kopalı yıllar oluyor. bir kıza aşık olmuştum. onu görmek için 6 saat yol gitmem gerekiyordu. bir sabah treni kaçırdım. aşık olmaktan vazgeçtim. kendinden vazgeçmenin ne olduğunu asıl ben bilirim. benim adım kaygusuz abdal. tanrı’dan vazgeçtim. ölmekten vazgeçtim. çünkü ölürsem ve yukarıda beni ödül ve ceza sisteminin bekçileri bekliyorsa çok büyük kavgalar etmem gerekecekti. ölmek istemiyorum. çünkü tanrı’yı da öldürürüm diye korkuyorum. ve böyle bir vefata benim dışımda kimse dayanamaz. platon’un mağara istiaresine karşılık ben de kuyu istiaresini yazdım: doğdukları andan itibaren düşen insanların, yanlarından hızla geçen fırsatlara ve başka insanlara tutunup tırmanmalarını ve bunu sadece doğdukları andaki yüksekliklerine erişebilmek için yaptıklarını anlattım. ancak ellerini ağızlarına sokup, parmaklarını ısırıp hiçbir şeye tutunmamaya kararlı olanları da anlattım. ve sordum, tanrı’nın yukarıda mı yoksa aşağıda mı olduğunu. eskiden poker oynardım. şimdi de, tanrı’nın aşağıda, kuyunun dibinde olduğuna oynuyorum. hayatım masada. bir kaç kırmızı oyun fişiyle…

az yedim. çok içtim. hala içiyorum, içki ayırmadım. alkolü kendime yakıştırdım. her türlü uyuşturucudan tattım. bağımlılıktan nefret ettim. gitmemi, terk etmemi engeller diye. ne bir maddeye, ne bir insana bağlandım. sırf bunu kendime kanıtlamak için eroin kullandım, aşık oldum. i̇kisini de arkama bakmadan bırakıp gittim. geçmişe tükürüp, geleceği çiğnedim. bugünü ise uyuyarak geçirdim. benim adım houdini. dünyayı bir oyuncağa çevirdim. ayak basmadığım yer kalmadı. kalan varsa onları da amuda kalkar geçerim! duvarlara, bedenime resimler çizdim. bir gün öyle bir kükredim ki önümde duran şarap kadehi çatladı. benim adım hitler. kendi ordumu kurmak için bir sürü kadına tohumlarımı bıraktım. şimdi ise ağlıyorum. hepimiz için. çünkü hiçbiri işe yaramadı.

kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim. gerçek adımı hatırlamıyorum. kimliğimi bir çocuğa sattım. çirkinleşmek için çok uğraştım. i̇steyene ruhumu kiraladım. vücudumdaki dikiş sayısını artık bilmiyorum. hayatımı diktiler, oysa yırtmak için çok uğraşmıştım..