Şahsen ben kimseyi özlemiyorum
Kimse özleyeceğim kadar değerli değil
Herkesi sikiyim
Kimse özleyeceğim kadar değerli değil
Herkesi sikiyim
"git gide azaliyorsun icimde. eskiden daha cok ozlerdim seni, gozlerim dolardi hatirladikca. unutuyor muyum, alisiyor muyum bilmiyorum. kirgin da degilim artik. kizginligim yalnizca kendime. ne vardi da boyle cok sevdim sanki seni. hic kurmasaydim o hayalleri, silip atsaydim bendeki resimlerini. sen her "gidiyorum" dediginde bu kadar kucuk dusurmeseydim kendimi. ama bu sefer farkli. git gide azaliyorsun icimde. sahiden unutuyor muyum, uyutuyor muyum yuregimi bilmiyorum. bildigim bir sey varsa, yalnizca yuzunu unutmaktan korkuyorum. gel diye yazmiyorum bunlari sana. sadece seni boylesine cok sevmem neyine yetmedi onu merak ediyorum. bunca aciyi cekmeme ragmen, sana hic dokunmayacak olmam yakiyor canimi. ama bir baskasi, bunlarin hic birini yasamadigi halde sana sahip olacak..."
Bir fırtına tuttu bizi hepimiz bir yere savrulduk o bizim kavuşmalarımız yarim mahşere kaldı.
Eylem insanı diri tutar; durağanlık, özlemi ve sıkıntıyı doğurur.