rönesans’ta perspektif, sadece bir teknik değil, bir devrimdi. filippo brunelleschi’nin ‘bakış açısı’ denemeleriyle başlayan bu yöntem, tabloları düz bir yüzey olmaktan çıkarıp içine girilesi dünyalara dönüştürdü. i̇nsanın, evrenin merkezi olduğunu resimle ispat etmeye çalışmak; sanatın bilimle yaptığı en büyük işbirliğiydi.