ama hiç çaktırmiyom, içim yanarken suratımı düz tutuyom, "n'aber temele" diyom, gülüyom ama içim ağlıyo ulan... bazen bi mesaj yazsam mı yine diyoçam, ama geçen yazdığımı hatirliyom "kardeş seni hiç unutmayaçam..." ulan onu bile yazarken elim titremişti, şimdi diyom "bi daha yazsam belki engeller" — işte bu korku var ya, içimi yiyip bitiriyo kardeşim...