ibrahimi dinlerdeki olaylara "inanan" ancak bu olaylarda "tanrıyı ve peygamberini kusurlu gören" insanlardır.
bu adamlar genelde sağlam felsefe yaparlar. dinlere "ya inanırsın ya inanmazsın" perspektifinde bakmayarak yenilik getirmişlerdir.
temel argümanlarından birisi kötülük problemi üzerinden gelir.
"tanrının her şeye gücü yetiyorsa ve merhametliyse nasıl dünyadaki bunca kötülüğe izin veriyor ?"
bir diğeri de şöyledir:
"tanrının insanlara uyguladığı sınav adaletsiz değil mi ?"
ben bunların düşünce sistemlerini mantıklı bulurum. ama satanist falan değilim elbette, çünkü "şeytan" da en az dinler kadar zırva...hatta şeytan direkt insanları korkutup manipüle etmek için uydurulmuş bir şey.
bu adamlar genelde sağlam felsefe yaparlar. dinlere "ya inanırsın ya inanmazsın" perspektifinde bakmayarak yenilik getirmişlerdir.
temel argümanlarından birisi kötülük problemi üzerinden gelir.
"tanrının her şeye gücü yetiyorsa ve merhametliyse nasıl dünyadaki bunca kötülüğe izin veriyor ?"
bir diğeri de şöyledir:
"tanrının insanlara uyguladığı sınav adaletsiz değil mi ?"
ben bunların düşünce sistemlerini mantıklı bulurum. ama satanist falan değilim elbette, çünkü "şeytan" da en az dinler kadar zırva...hatta şeytan direkt insanları korkutup manipüle etmek için uydurulmuş bir şey.