i̇lk hatırladığınız anı – Kaplan Sözlük
Bi gün hiç unutmam büyük bir kalabalığın içinde ileriye doğru yardırıyoruz, ama varya ölümüne yani. Kafamı çevirip arkama bakamıyorum korkudan bi an tökezlerimde beni geçen olur diye.

Neyse ben böyle can hıraş koşarken karşıda bi ışık bi aydınlık gördüm (bu arada nereye gittiğimide bilmiyorum tamamen iç güdüsel) hadi dedim kızım bastır göster kendini. son gücümle kendimi ileri doğru bi attım duvar desen değil böyle jöle kıvamlı birşeye çarptım, benle birlikte arkadakilerde yapıştı oraya. arkadakiler geldikçe ben iyice içine girdim, ezildim zannederken meğer jöle kıvamlı yapının içine girmişim.

ben girer girmez o jölemsi yapı bir anda ateş oldu benden sonrakileri kavurdu resmen. Sonra bi sağıma soluma baktım neresi burası diye. Efsunlandım resmen. Anne rahmiymiş. Büyüdükçe anladım