i̇lk hatırladığınız anı – Kaplan Sözlük

i̇lk hatırladığınız anı

üstü sarı yazılı saydam poşetlerde satılan hamur cipsimi yazın sıcağında güneşin altında kaldırıma döküp etrafı izleyerek yemem , ablamın farketmesiyle güzel bir dayak
travma değil birşey değil , haketmişim ama hiç unutmuyorum bunu

bir de hayal meyal annemin hastanede yattığı o uzun dönemde (96-97 seneleri) 6-8 kişilik odaların koridor kapısından girip dümdüz ilerleyince up uzun hastane balkonuna çıkması , o balkonda geçirdiğim uzun saatler , güvercinleri izlemem , gelip geçenlerin ilgi göstermesi vs vs...
Birkaç tane çok eski anımı hatırlıyorum ama en eskisi hangisi emin değilim yeni yeni ayaklanmaya başladığım zamanlar abimin bana hızlı ve düşmeden yürümeyi öğrettiği muhtemelen çünkü hafızamda yürümeyi bilmediğim bi anı yok
kuzenimle evlerinin salonunda yastıkla maç yaptığımızı hatırlıyorum. futbol formaları da giymiştik.

çok bir şey hatırlayamıyorum zira küçük bir kaza geçirmem sonucu anılarımın bir kısmını unuttum.
Doktorun beni çekip kucağına aldığı ve gözlerimi açtığım ilk an. Işık gözünü almıştı çünkü gözüm hep kapalıydı.

Her taraf bembeyazdı benim üzerimde plasenta kalıntıları vardı.
Etrafımdaki insanların hepsi benim on katım kadardı iyaklaşık.
Tepkisizliğim üzerine birisi bacaklarıma vurdu.
Hafif korkmuş gergin ve meraklıydım.

Birden gözlerimden yaş akmaya başladı. Bağırmaya başladım.
Ağlıyordum.
puhauhauhuaua kokussu eziğinin köylü olduğunu söylemiştim. inek tarafından kovalanmak ne aq lskdjgsdfjgsdfd aq köylü ezik varoş 0r0spusu.
Bebekken odamın ışığı açıldığında ağlamaya başlamıştım normalde gözlük takan babamı ilk kez gözlüksüz görmüştüm yorganım sarı renkti elimde eldiven vardı bu anıyı nasıl bu kadar detaylı hatırladığım konusunda en ufak bir fikrim yok.
Bi gün hiç unutmam büyük bir kalabalığın içinde ileriye doğru yardırıyoruz, ama varya ölümüne yani. Kafamı çevirip arkama bakamıyorum korkudan bi an tökezlerimde beni geçen olur diye.

Neyse ben böyle can hıraş koşarken karşıda bi ışık bi aydınlık gördüm (bu arada nereye gittiğimide bilmiyorum tamamen iç güdüsel) hadi dedim kızım bastır göster kendini. son gücümle kendimi ileri doğru bi attım duvar desen değil böyle jöle kıvamlı birşeye çarptım, benle birlikte arkadakilerde yapıştı oraya. arkadakiler geldikçe ben iyice içine girdim, ezildim zannederken meğer jöle kıvamlı yapının içine girmişim.

ben girer girmez o jölemsi yapı bir anda ateş oldu benden sonrakileri kavurdu resmen. Sonra bi sağıma soluma baktım neresi burası diye. Efsunlandım resmen. Anne rahmiymiş. Büyüdükçe anladım