kendini geliştirmek

hangi konuda eksiksen onu geliştirmen gerekir. insan de her konudan eksik, donanımsız geliyor dünyaya, neyse ki önce anadilimizi öğreniyoruz ve başka şeyler öğrenme becerisi açılıyor.

ufak da olsa yeni bir beceri, bilgi öğrenmek dopamin salınımını arttırarak ufak bir mutluluk verir, böylelikle öğrenmekten minik bir zevk duyarız, sürekli teorik bilgi öğrenip hiç bir şey yapmayınca da artık sadece öğrenmekten zevk alıp eyleme geçmeden dururuz, kısır döngüye girer ve işlevsiz olur. tyler durden'ın da dediği gibi "kendini geliştirmek mastürbasyondur" sözü buradan geliyor.

sürekli kitap okumak ile vakit geçirip öğrendikleriyle hiç bir şey yapmayan (kurgu hariç), ya da sürekli vücut geliştirmeyapmış ama o kasları ne için kullanacağını bilmeyin sadece eziklik psikolojisinin getirdiği özgüvensizliği kendi hacmini genişleteterek aşmaya çalışanlar bunun örneğidir

Çoğu kişinin beceremediği bir eylemdir.

Bizim gibi ezberci toplumlarda, insanlar fazla düşünmezler. Düşünmeyen insanlar da, kendilerini geliştiremezler. Ağırlıkla, hayata nerede başladılarsa, üzerine mecburen koymak zorunda kaldıklarını eklerler ve bunun dışında gelişmeden ömürlerini tamamlarlar.

Ayrıca, başkasına çalışarak da kendinizi geliştiremezsiniz. Kendini geliştirmek, bol zaman ister.

Herkesin sahip olduğu ve aslında kapasiteleri birbirine yakın olan beyin diye bir organ var. Bu organı 7/24 kendiniz için çalıştırırsanız, bir noktada kendinizi geliştirmeye başlarsınız.

Hazır bilgiyi alarak kendinizi geliştirmek sınırlıdır. Bilakis, hazır bilgi % 20, kendi ürettiğiniz bilgi ise % 80 ise, kendinizi gerçekten geliştirmeye başlarsınız.

Kendini geliştirmiş insanlar genelde yalnızlaşırlar. Çünkü, başkalarından sıkılırlar ve daima yeni projeler peşinde koşarlar. Başka insanlarla vakit geçirmeyi, ağırlıkla zaman kaybı olarak görürler.

kendini geliştirmek tamamen lüks bir eylemdir. maddi kaygılarınız olmayacak ki, kendinize zaman ayırabileceksiniz. hatta kendinizi geliştirmeniz tamamen hayat tarzınız olacak, bir bakıma rutin eylem olacak. 24 saatlik zamanınızın bilmem kaç saatini spora, bilmem kaç saatini işinize, bilmem kaç saatini hobinize ayırmanız sizi geliştirmez. tersine sizde illüzyon yaratır. sadece vakit öldürmüş olursunuz. ömrünüzü nasıl geçirdiğinizi anlayamazsınız bile. sonuç, hiç bir şeyde tam olarak dikiş tutturamamak, yarım kalmış en az 2 düzine proje, buralarda harcanan çok kıymetli zamanınızı başka işlerde kullanamamanız yani fırsat maliyeti .. 9-18 çalışan beyaz yakalılardan hiç birinin hemen hemen hiç bir işte dikiş tutturamamalarının sebebi de budur.

başarılı insanların hayatlarına baktığınızda kendilerini geliştirmeyi bir hobi olarak değil, hayat tarzı olarak benimsediklerini görürsünüz. maddi kaygıları olmayan veya kendini geliştirmek denilen olayın bizatihi günlük rutinin parçası olan insanların çok daha başarılı ve mutlu olmaları tesadüf değildir. kim bunlar diye soracak olursanız, meslek/zanaat sahipleri, sanatçılar, kişisel gelişimi işlerinin parçası haline getirip severek yapanlar ama asla 9-18 değil, esnek saatlerde çalışanlar diyebiliriz.

gym git bas baba bass

"Bilmiyorum ama öğrenebilirim."
Bu cümle hayatın özeti niteliğindedir. Mümkün olduğunca çok alanda beceriye sahip olmak, gelişimi inanılmaz yükseltir. Mevcut sistem tek bir alanda uzmanlaştırır ama bu çok eksiktir. Çığır açmış, başarılı insanların bir iki konuyla yetinmediğini çok net görebiliriz.

Teorinin pratiğe dökülmesi şarttır.

İnsanın kendini geliştirmesi, farklı alanlarda farklı şekillerde olabilir. Mesela yabancı dil öğrenmek bir gelişim alanıdır, mobil uygulama, kurs, yabancılarla sohbet etmek ise metot(şekildir). Orneklendirecek olursak, belki de daha da globalleşen bu dünyada yabancı dil öğrenmek güzel bir kendini geliştirme yoludur. Veya Bol bol kitap okumak da İnsanın kendini gelistirmesinin bir yoludur. İnsan kendini fiziksel de geliştirebilir. Spor yapan bir erkek, yoga yapan bir kadın kendini somut(fiziksel) yönde geliştirir. Ama hangi alanda olursa olsun, oto gelişim gittikçe globalleşen ama yalnızlaşan dünyada önemli bir yaşam koşuludur.