kendini geliştirmek tamamen lüks bir eylemdir. maddi kaygılarınız olmayacak ki, kendinize zaman ayırabileceksiniz. hatta kendinizi geliştirmeniz tamamen hayat tarzınız olacak, bir bakıma rutin eylem olacak. 24 saatlik zamanınızın bilmem kaç saatini spora, bilmem kaç saatini işinize, bilmem kaç saatini hobinize ayırmanız sizi geliştirmez. tersine sizde illüzyon yaratır. sadece vakit öldürmüş olursunuz. ömrünüzü nasıl geçirdiğinizi anlayamazsınız bile. sonuç, hiç bir şeyde tam olarak dikiş tutturamamak, yarım kalmış en az 2 düzine proje, buralarda harcanan çok kıymetli zamanınızı başka işlerde kullanamamanız yani fırsat maliyeti .. 9-18 çalışan beyaz yakalılardan hiç birinin hemen hemen hiç bir işte dikiş tutturamamalarının sebebi de budur.
başarılı insanların hayatlarına baktığınızda kendilerini geliştirmeyi bir hobi olarak değil, hayat tarzı olarak benimsediklerini görürsünüz. maddi kaygıları olmayan veya kendini geliştirmek denilen olayın bizatihi günlük rutinin parçası olan insanların çok daha başarılı ve mutlu olmaları tesadüf değildir. kim bunlar diye soracak olursanız, meslek/zanaat sahipleri, sanatçılar, kişisel gelişimi işlerinin parçası haline getirip severek yapanlar ama asla 9-18 değil, esnek saatlerde çalışanlar diyebiliriz.
başarılı insanların hayatlarına baktığınızda kendilerini geliştirmeyi bir hobi olarak değil, hayat tarzı olarak benimsediklerini görürsünüz. maddi kaygıları olmayan veya kendini geliştirmek denilen olayın bizatihi günlük rutinin parçası olan insanların çok daha başarılı ve mutlu olmaları tesadüf değildir. kim bunlar diye soracak olursanız, meslek/zanaat sahipleri, sanatçılar, kişisel gelişimi işlerinin parçası haline getirip severek yapanlar ama asla 9-18 değil, esnek saatlerde çalışanlar diyebiliriz.