otobüs yolculuğu – Kaplan Sözlük
Genelde gereksiz romantize edilen durumdur.

Beklentiler gece yolculuğu esnasında kulaklık takıp uzakları seyrederek dalıp gitmek, molalarda tatlı soğuğun yüze çarpması eşliğiyle bir şeyler içmek yönündedir.

Ama gerçekler ağlayan bebekler, ayakkabısını çıkarmış insanlar + ayak kokusu, ve hatta abartırsak çocuklarını orta koridora yatıranlar ( benim başıma muavinin yattığı senaryo gelmişti)
bi kere izmirden elaziga gittim tek basima hem de ve hayatimin en kotu yolculuğuydu hani 5 6 saat cekiliyo da uzun olunca insan mahvoluyo cidden
Bok gibi yolculuktur. 1.80+ boyu olan, koltuklara mümkün değil sığmaz. Boğucudur. Yorucudur. Hele gece uyuyamıyorsanız, işkenceye dönüşür.

Şimdilerde cep telefonu olduğu için, en azından 3 saate kadarki yolculuklar çekilebiliyor.

YHT varken, otobüsün artık uzun mesafelerde tarihe karışması gerekiyor.

Romantize edilmesinin esas sebebi, pek çok kişinin, okumak için uzun yol otobüs yolculuğuna çıkmadan önce, defalarca ailelerinden ayrılma duygusunu yaşamış olmasıdır.

İlk defa ailenizden uzaklaşıyorsunuz, ilk defa hayatınız değişecek ve yalnız olacaksınız, hiç bir şey artık eskisi gibi olmayacak; ve arkada rölantide çalışan kocaman bir otobüs var. Akabinde de, bu otobüse binip, saatlerce yolda olacaksınız ve ailenizden uzaklaşırken; geçmişi, geleceği, hayallerinizi, anılarınızı defalarca aklınızdan geçireceksiniz.

Dolayısıyla, günümüzde hala pek çok kişinin hatıralarında, otobüs yolculukları yoğun duygularla hatırlanır. Halbuki, aslında sıkıcı ve boğucu bir süreçtir.

Eskiden, otobüsler daha konforluydu ya da en azından konforlu alternatifler bulunabiliyordu. Bunların en iyisi de, şu anda çakması dolanan Ulusoy idi. Ulusoy, Karadeniz'e Neoplan'ın en lüks otobüsleriyle yolcu taşıyordu ve görece seyahat daha konforlu geçiyordu.

(bkz:Ulusoy)