sevgili günlük

2 yaşında anam babam ölmüş trafik kazasında onun bunun yanında yetim büyüdüm. bir gün belediye festivaline şarkıcılar geldi 16 yaşımda falandım ses sahne işini yapan adamlardan iş istedim iş verdiler siktirip gittim kaldığım şehirden. 81 ilin 20 sinde yaşamışımdır her sene bir yerde yaşadım oradan oraya gittim bütün hayatımda kolon taşıdım ışık taşıdım. lise sonda bir kızla tanıştım hoşuma da gitmişti çok güzel biri değildi ama onun da anası ölmüştü babası ve üvey annesiyle yaşıyordu birbirimize ısındık sonra ben yine şehirden şehire sürüklendim durdum. 5 yıl önce buna bir mesaj attım nasılsın diye o zaman siki yedim. benim olduğum yerle aramızda 8 saat yol vardı gittim yanına işin kısası sevdik birbirimizi 4 yıl geçirdik. kız bana yalvardı durdu beni al beni iste diy ama bende ev yok araba yok para yok sikerine yaşıyorum günlük. kimsem yok 1 lira isteyecek kimsem yok. ne yüzük alabildim ne bilezik babasından istemeye yüzüm yok kız evlenme bile teklif etti bana ama para yok. babası gitti kızı zengin piçin biriyle nişanladı. yerel marketleri var babasının çağdaş marketleri gibi. kız lavuğun sikinde bile değildi nişanlı olduğu süre boyunca bile görüştük hiçbir zaman görüşmem demedi. sikik sokuk otel odalarında bazen 1 gün bazen 1 saat geçirmek için 8 10 saat yol gittim.

hayattaki tek kimsem oydu. başka kimsem yok görüştüğüm akrabam yok konuşacak 1 arkadaşım yok bütün arkadaşlarım ya trafik kazasında ya maddeden vs. öldü. ne zaman hasta olsam bir sıkıntım olsa bu kız bana 1 dokunsa bütün sıkıntım derdim geçiyordu. sesi melek gibiydi, gözleri normalde kahverengi güneşte yeşil oluyordu. nişanlandıktan sonra lavuk askere gitti 1 seneye yakın öyle rahat görüştük. bütün iş arkadaşlarıyla falan tanıştım kimse hiçbir şey çaktırmadı ailesine sevdiğimi biliyorlardı çünkü.

1 sene önce avm çıkışında belediye otobüsünün altında kalıp öldü. o zamandan beri bende öldüm. yine tek başıma sik gibi kaldım. haftanın 5 günü içiyorum. hiç aklımdan çıkmıyor ne zaman başım sıkışsa hep sesini elini hissediyorum keşke yanımda olsa dokunabilsem sarılabilsem diyorum. unutmak istiyorum gece rüyama girmese sabah gözümün önüne geliyor. böyle böcek gibi yaşamayı hak edecek ne yaptım diye düşünüyorum. sahne kurma işini bıraktıktan sonra matbaada çalıştım solvent solumaktan akciğer hastası oldum. sinek gibi vızıldıyorum nefes alırken. her sabah 6 da uyanıp sike sike işe gitmek zorunda olduğum için artık kendimi camdan atmak istiyorum. hiç kimsem kalmadığı için daha fazla yaşamak istemiyorum. böyle bir duruma gelmiş anon varsa bu nasıl geçer tavsiye istiyorum. yaşamaktan çok yoruldum artık zor geliyor.