bir süredir yurtdışında yaşıyorum ve geldiğimden beri herhangi bir sosyal bir ilişkim kimseyle olmadı , olsa da pek tat vermiyor zaten . geldiğim günden beridir de hiç bir sosyal bir aktivite de bulunmadım desem yeridir bir konsere gitmiştim o hariç . yalnızlığa bir süre sonra alışıyorsun da daha derinde olan şeyler bir türlü geçmiyor, baş edemiyorsun. i̇nsan yalnız kalınca yalnızlıktan daha büyük şeylerin olduğunu görüyor ; sevgisizlik gibi ve bu öyle bir şey ki hiç beklemediğin anlarda vuruyor seni mücadele etmeye çalışıyorsun faydasız her daim kendisini sana hatırlatıyor . ömrümün hiç bir döneminde böyle bir ruh hali yaşamamıştım . değinmek istediğim , ne yaşarsanız yaşayın ne yaparsanız yapın ama sevgisiz kalmayın, yaşamayın .