gündelik hayatında söylenen şikayet eden bir insan değilim, somurtkan birisi de değilimdir hatta arkadaş ortamının neşesiyim ama yalnızken çok donuğum, çok düşünüyorum, yalnızken güldüğümü hatırlamıyorum. bitmek bilmeyen bi depresif döngüdeyim sürekli kaygılıyım, bir şeyleri kaçırmanın, geç kalmanın endişesindeyim. bu yollardan geçmiş ya da bu ruh halinde bulunan başka dostlarım var mı?